'Zomaar een dag in Banholt op de gerestaureerde Grubberhoeve' :

De haan kraait en langzaam komt er wat beweging op de boerderij. Op de vensterbank liggen de poezen lekker in de ochtendzon , terwijl de honden nog moeten ontwaken. De paarden worden onrustig en ruiken het groene gras, in een rijtje begeven ze zich naar de wei, alwaar ze geduldig wachten op iemand om de poort te openen. Tenslotte wordt het pas echt dag als de ezeltjes horen dat er iemand aankomt, luid balkend begroeten ze diegene die voor hun de weien opent en daarmee een prachtige dag op de boerderij laat starten.

Nieuwsgierig geworden door dit scenario, lees snel verder en mischien tot gauw,

Anka Paggen en Peter Adriaens